تجهیزات دریایی یک اصطلاح جمعی برای-تجهیزات مهندسی در مقیاس بزرگ و تجهیزات کمکی است که توسط بشریت برای درک، توسعه، استفاده و حفاظت از اقیانوس استفاده می‌شود. صنعت تجهیزات مهندسی دریایی به عنوان پایه مادی و فناوری برای توسعه و استفاده از منابع دریایی عمل می کند و یک صنعت نوظهور استراتژیک است که کشور من در حال حاضر در حال شتاب برای پرورش و توسعه آن است. تجهیزات دریایی با تکنولوژی بالا، سرمایه گذاری بالا، خروجی بالا، ارزش افزوده بالا و ریسک بالا مشخص می شوند و نقش مهمی در پیشبرد اقتصاد ملی دارند.
بر اساس سطح درک فعلی بشر، تجهیزات دریایی را می توان به طور کلی به شش نوع اصلی طبقه بندی کرد. تجهیزات حمل‌ونقل دریایی عمدتاً شامل کشتی‌های کانتینری بزرگ، تانکرهای نفت، کشتی‌های فله‌بر خشک، حامل‌های گاز طبیعی مایع (LNG) و کشتی‌های رول-رول-رول (Ro-Ro) می‌شود. تجهیزات توسعه منابع دریایی عمدتاً بر روی ماشین آلات استخراج منابع نفت و گاز دریایی از جمله سکوهای مختلف حفاری، سکوهای تولید و شناورهای تولید، ذخیره و تخلیه (FPSO) متمرکز است. تجهیزات تحقیقات علمی دریایی عمدتاً از کشتی‌های تحقیقاتی اقیانوس‌شناسی مختلف، از جمله شناورهای-اقیانوس-در عمق کامل تشکیل شده‌اند. تجهیزات دفاعی دریایی عمدتاً شامل ناوهای هواپیمابر، ناوشکن ها و زیردریایی ها می شود. تجهیزات عملیاتی دریایی شامل کشتی‌های{10}}بالابر و نصب سنگین فراساحلی، کشتی‌های لوله‌گذاری{11}، لایروبی، و کشتی‌های نجات و نجات اضطراری است. تجهیزات تشخیص دریایی به تدریج در حال تشکیل یک-سیستم نظارت سه بعدی است که شناسایی مبتنی بر ماهواره، شناسایی شناورهای اقیانوس و شناورهای زیرسطحی، و شبکه‌های رصد کف دریا را ادغام می‌کند.
تجهیزات مهندسی دریایی زیرمجموعه‌ای کلیدی از تجهیزات دریایی است که عمدتاً به-تجهیزات مهندسی و کمکی در مقیاس بزرگ مورد استفاده در اکتشاف، استخراج، پردازش، ذخیره‌سازی و حمل و نقل، مدیریت و پشتیبانی لجستیکی منابع دریایی (به ویژه نفت و گاز دریایی) اشاره دارد.
